The Long Tail

De 'lange staart' is een begrip dat wordt gebruikt om een grote hoeveelheid aanbod te beschrijven dat slechts een klein publiek of een niche dient, maar gezamenlijk een groter marktpotentieel heeft dan de marktleider op zich.

Het begrip Long Tail werd als eerste uitgebreid geïntroduceerd door Chris Anderson in een artikel in Wired Magazine uit oktober 2004 om bepaalde economische modellen te beschrijven van winkels als Amazon.com of Bol.com. Zijn artikel resulteerde in een boek uit 2006: The Long Tail: Why the Future of Business is Selling Less of More (letterlijk: De Lange Staart: Waarom de toekomst van zaken doen minder verkopen is van meer). In essentie komt zijn theorie er op neer dat producten die maar weinig afnemers hebben of waar weinig vraag naar is gezamenlijk een groter deel van de markt kunnen innemen dan de grote 'hits' in de industrie, zolang de winkel of het distributiekanaal maar groot genoeg is.

Het internet is een van de ideale kanalen voor long-tail gerelateerde producten, aangezien er geen beperking is op het aantal 'schappen' of 'kasten'. Een Amazon-medewerker omschreef de long tail als volgt: "We verkopen vandaag meer boeken die gisteren niet liepen, dan dat we vandaag boeken verkopen die gisteren een succes waren".

Voorbeelden van media die veel Long Tail-inhoud hebben zitten vaak in de hoek van User-generated content, zoals Flickr en Youtube.

Ook binnen de meer traditionele media, zoals televisie en radio, is het begrip long tail in toenemende mate relevant. Met de opkomst van internettelevisie is het mogelijk geworden specifieke thema-kanalen op de markt te zetten. Hiermee wordt per kanaal slechts een kleine doelgroep bereikt, maar alle themakanalen bij elkaar hebben meer kijkers dan de grootste zenders alleen.