- Web 1.0 is self-entertainment
- 2.0 is self-publishing
- 3.0 is self-creation
- 4.0 is self-update
Daar zit heel wat in. In het web zoals we het tot nu gekend hebben, gaat de gebruiker zelf exploreren en ontdekken. Hij zoekt en vindt. En of het nu voor consumenteninteresses of voor zakelijke doeleinden is, dat maakt in het model niet veel uit.
In web 2.0, waar we nu al volop in zitten, leren we dat we zelf ook kunnen uitgeven en aanbieden, dat is de user generated content. In de 3.0-fase gaan we ons de instrumenten aanschaffen om zelf te creëren, zowel hardware en software, als gewoon creativiteit, soms 'creatief' omspringen met wat er op het net te rapen valt. In de 4.0-fase gaan we dat ook nog allemaal eens actief onderhouden en bijwerken, inbegrepen ons profiel en persoonlijke gegevens.
In al die evoluties lijkt de internetgebruiker centraler en centraler te komen staan. En dat is ook zo. Aan de interactiviteit is nog geen einde gekomen. En daaruit lijkt het wel dat de internetgebruiker de macht over het internet van de bedrijven overneemt. En dat is ook zo, voor een deel. Heel wat nieuwe diensten hebben de business modellen van een flink aantal sectoren overhoop gegooid. En de commercie - of de grote merken - moeten zich aanpassen. Soms doen ze dat ook met succes, niet alle nieuwe internetdiensten zijn een langer leven dan een modegril beschoren.
Maar er is nog een heel belangrijke reden waarom de sterke merken (dat kunnen ook kleine of jonge merken zijn) zullen blijven overleven in een door gebruikers gedomineerd internet. We hebben allemaal de neiging om bepaalde plekken en bronnen op het internet te onthouden. Als een plek of bron ons een goede dienst levert, gaan we daar terug. Niet alleen omdat het er goedkoop is of omdat de informatie betrouwbaar en volledig is, maar ook omdat we van die bron de selectie appreciëren. In de overload of information gaan we terug naar daar waar precies die selectie wordt gefilterd, die wij graag hebben.
In 2.0 en verder geldt dat ook. Daar gaan we nog meer behoefte hebben aan selectie, of aan oriëntatie, met instrumenten waardoor we zelf beter kunnen vinden en benutten. Daarvoor gaan we naar de merken die wij sterk vinden. De behoefte aan middelen om de weg te vinden, aan het lijstje van die bronnen en sites die wij belangrijk vinden, aan een gids die de richtingen filtert waarin we verder kunnen, aan leiding bij alles wat we self doen, die behoefte gaat blijven. En daarvoor gaan sterke merken belangrijk blijven.
Af en toe hebben we zin om verloren te lopen op het net, en met enige serendipity ontdekken we dan waar we niet naar op zoek waren. Maar het overgrote deel van onze acties op het net, zeker in een zakelijke omgeving, zijn gericht. En daar willen we hulp bij van merken die wij vertrouwen.
Wat is een blocklist?